การฝึกสุนัขเพื่อชิงชัยในสนามประกวด…1

การประกวดสุนัขนั้นเป็นกิจกรรมที่สนุกสนาน  เป็นการโชว์มาตรฐานความสวยงามของสุนัข  ซึ่งเป็นการแสดงศักยภาพของสุนัขในการเดินการวิ่งเหยาะ  ย่างที่สวยงามและการยืนนิ่งด้วยอารมณ์ที่ยอดเยี่ยมของสุนัข  ทั้งหมดนี้เป็นอารมณ์ทางการแสดงออกที่ควบคุมและถ่ายทอดโดย  handler  ผู้ฝึกด้วนความชำนาญ  มันเป็นสิ่งที่ท้าทายความสามารถของ  handler  เป็นกิจกรรมที่ต้องแข่งขันสูง  ทุกคนก็ต่างหวังชัยชนะ  มักมีกลเม็ดและลีลาที่แตกต่างกันออกไป  ผลของการประกวดมันจะเป็นการตัดสินและชี้ว่าสุนัขและ  handler  มีความพร้อมและมาตรฐานสูงแค่ไหน  มีการเตรียมตัวมาดีหรือไม่

                 บทสรุปบางครั้งก็สมหวังบางครั้งก็ผิดหวังเปรียบไผก็เหมือนเกมส์กีฬาชนิดหนึ่ง  ครั้งนี้ชนะก็หัวใจพองโต  และมีกำลังใจที่จะประกวดในครั้งต่อไป  ถ้าแพ้ก็ผิดหวังครั้งต่อไปก็ขอเอาคืนบ้าง  มันเป็นวัฏจักรที่ไม่รู้จบตราบใดที่หัวใจยังรักอยู่  แต่สิ่งที่กล่าวมาทั้งหมดเหล่านี้มันจะประสบความสำเร็จไม่ได้เลย  ถ้าหากขาดการดูแลเอาใจใส่และการฝึกสอนสุนัขของเราเอง

                การสอนในที่นี้จะพูดถึงเฉพาะการฝึกสอนเพื่อลงสนามประกวดเท่านั้น  ไม่เกี่ยวกับการฝึกสอนในด้านอื่นๆ  อุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องและจำเป็นมีสองอย่าคือ

·        โซ่คล้องคอ  ชนิดของโซ่คล้องคอจะต้องเป็นโว่ที่รูดเข้าออกได้  มีปลายเป็นห่วงโซ่สองด้าน  ไม่ควรจะใหญ่เกินไป  ควรจะเลือกใช้ให้เหมาะสมกับตัวสุนัข

·        สายจูง  ควรเป้ฯสายที่พอดีๆ  ไม่ควรใหญ่มาก  มีความกว้างโดยประมาณ ½ นิ้ว  ความยาวไม่เกิน  1 ถึง 1.2 เมตร  ควรจะมีความเหนียวและอ่อนนุ่มเพื่อความกลมกลืนและประสิทธิภาพการใช้งาน

 ในการประกวดสุนัขนั้น  นอกเหนือจากการประกวดสุนัขที่สวยงามและถูกต้องตามมาตรฐานสายพันธุ์แล้วสิ่งจำ

เป็นและควบคู่กันไปคือ  สุนัขจะต้องรู้จักเดินกับสายจูง  และรู้จักยืนที่ถูกต้องสำหรับการประกวดด้วย

                ลูกสุนัขที่เหมาะแก่การฝึกนั้นควรมีอายุ  เดือนไปแล้ว  ขั้นแรกเราควรจะใช้โซ่คล้องคอให้สุนัขเกิดความเคยชินสัก 2 ถึง วันก่อน  หลังจากนั้นค่อยเพิ่มสายจูงเข้าไปในระยะแรกๆลูกสุนัขจะไม่ยอมเดินตามมา  มันจะรู้สึกรำคาญ  ในขั้นตอนนี้เราต้องใจเย็นๆ  และอย่าหมายมั่นหรือหวังผลที่เร็วเกินไปนักจากลูกสุนัขเพียงแค่ 3 เดือน  ในกรณีถ้าออกแรงจูงแล้วลูกสุนัขยังไม่ยอมเดินมา  ให้เรานั่งลงแล้วเรียกลูกสุนัขให้เข้ามา  มันก็จะวิ่งเข้ามาหาเราทันที  ทำบ่อยๆก็จะดีขึ้น  หรือบางครั้งอาจใช้อาหารหลอกล่อก็ได้  ในช่วงนี้ควรให้เรียนรู้โลกภายนอก  โดยพาไปเดินนอกบ้านไกลๆ  บ่อยๆ  เพื่อลดความเครียดทางอารมณ์เวลาพาไปสนามประกวด  สิ่งเหล่านี้มันไม่ยากจนเกินไปแต่จะจ้องใจเย็นๆ  และใช้เวลาพอสมควร

                ตำแหน่งของโซ่คล้องคอและสายจูงที่ถูกต้องทุกครั้งที่เราใส่โซ่คอและสายจูงสุนัขเพื่อฝึกให้เดินและวิ่งนั้น  ตำแหน่งของโซ่คอที่ถูกต้องควรอยู่ช่วงบนของลำคอ  คือต้องคล้องตั้งแต่ใต้คางขึ้นมาที่กกหูและไปที่ด้านหลังของท้ายทอย  เพราะตำแหน่งนี้เราจะควบคุมสุนัขได้ง่าย  สุนัขจะไม่หนีไปไหน  หรือออกแรงดึงเรา  เพราะถ้าเมื่อใดสุนัขออกแรงดึงโซ่ที่คล้องคออยู่ก็จะไปรัดคอสุนัขจะหายใจไม่ออก  แต่ถ้าเราใส่โซ่คอในตำแหน่งที่ผิด  คืออยู่ช่วงล่างของลำคอเหนือหัวไหล่  เมื่อนั้นสุนัขมันจะควบคุมเรา  มันจะมีแรงดึงมหาศาล  มันไปทางไหนเราก็ต้องตามมันไป  จุดที่คล้องสายจูงกับโซ่คอ  หรือจุดรวบรัด  ควรจะอยู่ในตำแหน่งใต้คางเยื้องมาข้างๆกรามของสุนัข ทางด้านขวาของสุนัขให้จับสายจูงด้วยมือซ้ายและสุนัขควรอยู่ด้านซ้ายมือของเรา  และเดินเคียงคู่กันไปตลอด

                วิธีการจับสายจูง

            เราควรจะใช้น้ำหนักที่เหมาะสมมันไม่ใช่เป็นการจูง  แต่มันเป็นการประคองสายจูงให้อยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม  ถูกต้องและยืดหยุ่นไปตามจังหวะการย่างก้าวของสุนัข  แต่ทั้งนี้และทั้งนั้นตำแหน่งของสายจูงและจุดรวบรัดจะอยู่ในตำแหน่งที่ถูกต้องตั้งแต่แรกเสมอ  เราไม่ควรจะหิ้วและดึงสายจูง  เพราะสุนัขจะไม่มีอิสระในการวิ่งมันจะดูไม่พลิ้วและไม่เป็นธรรมชาติ  ในตำแหน่งของสายจูงที่กล่าวมานั้นเป็นการ  control  ไห้หัวของสุนัขนั้นเชิดลอยได้สวยงาม  เพียงแค่คอยกระตุกให้สัญญาณเป็นจังหวะ  ในที่สุดสุนัขก็จะเรียนรู้ได้เอง  เราควรแสดงการเอาจริงเอาจัง  เมื่อสุนัขอยู่ในสายจูงทุกครั้งไป  ควรที่จะออกคำสั่งด้วยคำพูดที่หนักแน่นจริงจัง  อย่าเล่นกับสุนัขเมื่ออยู่ในสายจูง  มันจะทำให้สุนัขเสียนิสัย

 จากนิตยสาร  สวนจตุจักร  ฉ.ที่ 169